พิสิษฐ์ ณ พัทลุง การอนุรักษ์ธรรมชาตินั้นเพื่อความอยู่รอดและเพื่อคุณภาพชีวิตของมนุษย์ โลกเป็นผู้สร้างระบบธรรมชาติ ซึ่งเป็นระบบที่มีชีวิต เคลื่อนไหวและเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา มีทั้งการเริ่มต้น ดำเนินไป และสิ้นสุดของทั้งสิ่งที่มีชีวิตและไม่มีชีวิต โลกคือแม่ใหญ่ของมวลชีวิตทั้งหมดในโลกนี้ ระบบธรรมชาติที่สมบูรณ์ของโลกดำเนินไปได้โดยทุกชีวิตมีส่วนร่วมเป็นกลไกที่เกื้อกูล เชื่อมโยง ส่งเสริม ควบคุม หล่อเลี้ยงซึ่งกันและกัน เป็นทั้งระบบจำเพาะแต่ละพื้นที่และระบบรวมของทั้งโลก...

แนวความคิด :  หากความสัมพันธ์ระหว่าง สรรพสัตว์และดอกไม้ คือ ความผูกพันต่อ กันและกัน  ห้วงความสุขนั้น จึงก่อให้เกิด ความรัก "ระหว่างเรา"